[KHR!] NIGHT MEAL♥ ShortFic.

posted on 10 Oct 2011 04:16 by ichigo69 in fiction

 

 

 

 

** YAOI WARNING **

คำเตือน : ฟิคชั่นและเนื้อหาภายในentryนี้เกี่ยวข้องกับyaoi/shonen-ai (ชายรักชาย)

 

 

 

 

 

REBORN! Short Fan Fiction
Title :
NIGHT MEAL<3

Pairing : Xanxus x Squalo [XS]
Rate : Yaoi, R-15


NIGHT MEAL<3

 

คืนวันเสาร์สบายๆ วันหนึ่งซึ่งเป็นวันพักผ่อนของเหล่าวาเรีย สควอโล่ลืมตาตื่นขึ้นกลางดึกด้วยความหิวโหย และพบว่าลุซซูเรีย ผู้มีหน้าที่ทำอาหารได้กินข้าวบูดค้างคืนไปเมื่อวานจนท้องเสีย บัดนี้นอนฟินนาเล่อยู่ในห้อง ไม่สามารถลุกมาประกอบอาหารให้พวกเขากินได้เช่นปกติ

หิวโว้ย!!”

พ่อฉลามร้ายโวยวายกระฟัดกระเฟียด

ชิชิชิ อย่าเสียงดังได้มั้ยสควอโล่ เจ้าชายก็หิวเหมือนกันนั่นแหละ"

เบลเฟกอล เจ้าชายนักฆ่าซึ่งขณะนี้นอนฟุบอยู่บนโต๊ะกินข้าวยาวสี่เมตรที่ว่างเปล่าเงยหน้าขึ้นมาบ่นด้วยเสียงที่แหบแห้ง สควอโล่กัดริมฝีปากอย่างขัดใจ

ดึกป่านนี้จะมีร้านไหนเปิดให้กินวะเนี่ย"

เลวี่กับมาม่อนส่งฝากระทิงแดงไปชิงโชคจนได้รางวัลเป็นตั๋วเครื่องบินพร้อมพ็อคเก็ตมันนี่ไปเที่ยวชะอำฟรีคนละหนึ่งที่นั่ง ยามนี้ปราสาทวาเรียจึงเหลือเพียงเขา เบลเฟกอล กะเทยป่วยๆ และไอ้บอสงี่เง่า รวมได้สี่หน่อ

แหม ช่างมีประโยชน์กันทุกตัวเลยย


 

เพล้ง!!

แก้วชั้นดีปะทะเข้ากับศีรษะที่ปกคลุมด้วยเรือนผมสีเงิน ร่างโปร่งทรุดลงนั่งแปะกับพื้นทันที แน่นอนว่าหลังจากถูกกระทำอย่างทารุณมาช้านาน กะโหลกศีรษะของเขาพัฒนาตนเองขึ้นจนทำให้เขาไม่เสียเลือดสักกะหยด แม้ว่าแผ่นกะโหลกที่หนาขึ้นจะแลกกับเนื้อที่มันสมองที่ลดลงก็ตาม แต่เขาก็คิดว่าไม่จำเป็นเท่าไหร่อะ มั้งนะ?

ไอ้พวกโง่! ไปอยู่หลังเขาที่ไหนมา ดิลิเวอรี่นะรู้จักกันบ้างมั้ยห๊า!!?”

ทีไม่มีอะไรจะกินล่ะพร้อมใจหิวกันขึ้นมาเลยนะ!

เสียงทุ้มดังขึ้นมาจากเงามืด ก่อนที่ผู้พูดจะก้าวออกมา ดวงตาสีแดงชาด ใบหน้าคมสันประดับด้วยรอยแผล บุรุษผู้ที่ปรากฎตัวขึ้นมาเมื่อใดท้องฟ้าจะมืดครึ้มแปรปรวน คลื่นลมรุนแรง แบลคกราวด์จะถูกถมดำ และมีSFประกอบเขียนว่า ครืนนน และแม้ว่าจะไม่ได้เอ๊าะเหมือนสมัยศึกชิงแหวนแต่ก็ยังสามารถพูดได้เต็มปากว่ายิ่งแก่ยิ่งดูดี เขาผู้นั้นคือ แซนซัส ไอ้บอสโฉดนั่นเอง!!

แทนแทนแท๊นแทนแท่นแท่น...

อาจเพราะเมื่อกี้สควอโล่ดูสตาร์วอร์ก่อนนอน เขาจึงได้ยินเสียงBGMของดาร์ธเวเดอร์แว่วๆ เอ๊ะ..ผิดประเด็นละ

จริงสิลืมไปเลย เดี๋ยวนี้ทาเคซูชิก็มีดิลิเวอรี่ 24 ชั่วโมงแล้วด้วยนะ ชิชิ"

เบลเฟกอลกระโดดข้ามหัวสควอโล่ไปยังโต๊ะโทรศัพท์ที่มีใบปลิวร้านอาหารดิลิเวอรี่และบริษัทสินเชื่อเงินด่วนวางอยู่เป็นกองๆ

โอย...ฉันไม่เอาไอ้ซูชินั่นนะ"

ฉลามหนุ่มโอดครวญ หลังจากทาเคซูชิ กิจการในเครือวองโกเล่กรุ๊ปกลายเป็นเฟรนไชส์ สาขาทั้งหลายแหล่ก็ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด แถมเร็วๆ นี้จะยังมีโครงการจะทำบุฟเฟ่ต์ทาเคชาบูอีกต่างหาก

ฉันจะกินแมคโด-บี๊บ-!!"

เชิญไสหัวขับรถออกไปกินเองเถอะไอ้สวะ บ้านเรามันอยู่นอกเขตมันไม่ส่ง24ชั่วโมงโว้ย”

สควอโล่หลุบตาลงต่ำก่อนเบะปากอย่างไม่ค่อยพอใจ ไม่วายโดนแซนซัสตบเกรียนเอาดังเพียะ ร่างบางเซลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้น สาบานได้ว่าเมื่อกี้กระดูกคอเขาลั่นดังกร๊อบ

โทรสั่งเลยเบล"

แซนซัสว่าเสียงเรียบ มือหนาจิกเส้นผมสีเงินสวยไว้แน่นก่อนที่จะกระชากสควอโล่เข้าหาตัว แล้วโน้มตัวลงใกล้ๆ จนร่างโปร่งสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น เคล้าด้วยกลิ่นเหล้าจากอีกฝ่าย

โว้ย! มันเจ็บนะเฟ้ย"

ว่าไงไอ้ฉลามสวะ" ดวงตาสีอความารีนเฉมองไปทางอื่นราวกับไม่มีใครอยู่เบื้องหน้า "ฮึ หมู่นี้ทำเป็นหลบหน้าหลบตา เวลาทำภารกิจก็หายหัวไปชาติกว่า มีอะไรปิดบังฉันอยู่รึไงวะ"

ปะ...เปล่า"

แก้มใสกลายเป็นสีเรื่อขึ้นเล็กน้อย เมื่อสัมผัสได้ถึงระยะห่างที่ใกล้กันเกินไป และกลิ่นที่คุ้นเคย

ฮัลโหล ใช่ทาเคซูชิรึเปล่า?"

ได้ยินเสียงเบลเฟกอลพูดอยู่ใกล้ๆ แต่บัดนี้หัวใจของสควอโล่เริ่มเต้นไม่เป็นส่ำ จริงๆ แล้วสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาไม่ได้นอนกับแซนซัสเลย เพราะหลังเสร็จงาน ดีโน่ ไอ้ม้าขี้แหยก็ชอบจะชวนเขาไปกินข้าว มันบอกว่านานๆ ทีถึงได้มาแถวนี้ พอดีมาทำธุระก็เลยอยากเจอเขา บางวันก็อาจจะมีไปดื่มกันนิดๆ หน่อยๆ ตามประสาเพื่อนเก่าที่นานๆ ทีจะได้มานั่งคุยกัน ก็เลยกลับดึกไปนิดนึง แบบว่าตอนผับปิด ก็ เอ่อ...ตีสองกว่าตามมาตรฐานสากล ก็เท่านั้นเอ๊งง ไม่มีอะไรในกอไผ่

อ้อเหรอ แกรู้ตัวมั้ยว่าแกมันตอแหลไม่เนียน"

แซนซัสแค่นเสียงหยามหยัน สควอโล่ก็สงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องแก้ตัวในใจซะยืดยาวขนาดนั้นด้วย

ไม่ได้ตอแหลโว้ย ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ!”

สควอโล่พยายามเอื้อมมือไปแกะมือของแซนซัสออกแต่ช่างเป็นความพยายามที่ไร้ผล ออโต้เมล(?)ของเขายังไม่สามารถสู้แรงช้างสารของแซนซัสได้แม้แต่น้อย

อ้าว ไดนาไมท์เองเหรอ นี่เจ้าชายเองนะ เอาอะไรก็ได้มาให้กินหน่อย ตอนนี้เจ้าชายหิวมาก"

เบลเฟกอลคุยโทรศัพท์เสียงเจื้อยแจ้ว ปลายสายคาดว่าน่าจะเป็นโกคุเทระ ฮายาโตะ ผู้จัดการร้านทาเคซูชิสาขาใกล้คฤหาสน์วาเรีย อันที่จริงแล้วมันถูกรุ่นที่เก้าส่งมาสอดแนมพฤติกรรมแซนซัสต่างหาก

ช่าย แซนซัสก็หิวมาก เขากำลังจะกินสควอโล่แล้วล่ะ ชิชิ"

พูดมากไปแล้วโว้ย!!!

สควอโล่รู้สึกหน้าแดงไปแถบหนึ่ง

บิลค่าอาหารส่งไปให้มาม่อนที่ไทยนะ ชิชิชิ โอเค บ้ายบาย"

เบลเฟกอลวางสายก่อนจะกระโดดกลับมานั่งที่เก้าอี้ประจำอย่างร่าเริงราวกับไม่ทันสังเกตเห็นว่าแซนซัสกำลังลากตัวสควอโล่ที่ผ้าผ่อนเริ่มจะหลุดลุ่ยไปตามทางเดิน

ชิชิชิ เดี๋ยวอาหารมาส่งแล้วเจ้าชายจะไปเรียกที่ห้องนะ"

 

 

ปล่อยนะโว้ยไอ้คุณบอส!!”

ร่างโปร่งถูกซัดลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ที่คุ้นเสียยิ่งกว่าคุ้นเคย ก่อนที่จะลุกขึ้นมาได้ทัน ร่างหนาก็ตามลงมาทาบทับ และยึดแขนเขาเอาไว้เหนือศีรษะ

พักนี้เหลวไหลกลับดึกดื่น จำทางกลับบ้านไม่ได้รึไงหา" ชายร่างสูงกล่าวด้วยเสียงห้วนสั้น "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าแกไปแต๊ดแต๋อยู่ที่ไหน"

เอ้อ...ก็ไอ้เจ้าแหยมันรั้งไว้นี่นา ฉันก็ไม่ได้อยาก..."

แกไปกับไอ้สวะม้าพยศงั้นเหรอ!”

กรี๊ดดดดดด

สควอโล่กรีดร้องในใจ คำพูดเมื่อกี้ที่เขาพูดออกไปไม่ได้ต่างกับการบอกให้แซนซัสลงมือฆ่าเขาได้เลยสักนิด ไอ้คุณบอสที่วันๆ เอาแต่กินเหล้า แล้วก็นอนดู Glee (เขาเป็นคนพาให้บอสดูเองแหละ) มันจะไปรู้ 4รู้ 8อะไรนอกจากจะหลอกถาม เขามันโง่เองแท้ๆ

ฉะ...ฉัน"

ไม่ต้องแก้ตัว!!”

แซนซัสตวาดลั่น แน่นอนว่าความผิดในระดับนี้ร้ายแรงมาก มีเพียงหนทางเดียวที่จะรอดได้ เฮ้อ...เขาเองนั้นก็ไม่เคยนึกพึงใจกับวิธีการแบบนี้เลย มันช่างเจ็บปวดหัวใจ แต่อย่างไรก็ตามมันก็เป็นเพียงวิธีเดียวที่จะรอดได้

นั่นคืออ้อนวอนขอความเมตตานั่นเอง...

ซะ...แซนซัส ฉันขอโทษจริงๆ แกก็รู้นี่ว่ายังไงฉันก็ไม่คิดจะทรยศกับวาเรีย แล้วก็แกอยู่แล้วง่ะ...”

ฉลามหนุ่มกล่าวด้วยเสียงอ้อมแอ้ม แซนซัสยังคงใบหน้านิ่งเฉยแม้ว่าเพลิงพิโรจน์จะลุกโชนอยู่ในดวงตา สควอโล่สามารถสาบานได้ว่าเขาเห็นเส้นเลือดเต้นตุบๆ อยู่ที่ขมับซ้ายของแซนซัส

อย่าโมโหมากนักเลยน่า อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว เดี๋ยวจะ...โอ๊ย!”

ฝามือหนาตวัดตบแบคแฮนด์เข้าที่แก้มขาว แหวนวงใหญ่ประดับลวดลายมองไกลๆ ละม้ายคล้ายแหวนเด็กช่างฟาดเข้ามุมปาก แซนซัสเงื้อมือขึ้นอีกครั้ง รอบนี้แหวนเด็กช่างฟาดเข้าหางคิ้ว

อึ่ก!”

ร่างโปร่งหลับตาปี๋ ประสาทรับรสและกลิ่นสัมผัสได้ถึงรสคาวเลือด แพขนตาหนาซึมด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวด

ฮึ หวังว่าแค่นี้แกจะพอสำนึกได้บ้างนะ"

แซนซัสใช้ชายเสื้อของสควอโล่เช็ดคราบเลือดที่แหวนของเขาด้วยท่าทางรังเกียจ ในใจสควอโล่ได้แต่บ่นโวยวายว่าเขาทำผิดตรงไหน ก็แค่ไปทักทายเพื่อนเก่า แต่ยังเถียงออกไปตอนนี้ไม่ได้เพราะเดี๋ยวจะโดนหนักกว่าเดิม

หลังจากที่โดนสควอโล่กล่อมประสาทมอมเมาด้วยซีรี่ย์หลายต่อหลายเรื่องทำให้หมู่นี้บอสของเขาดูลดท่าทีแข็งกระด้างลงบ้างแล้วก็เอาแต่นั่งเฝ้าโทรทัศน์ จะโวยวายก็แต่ตอนเวลาเหล้าหมดไม่ก็สั่งให้เขามาเปลี่ยนแผ่นให้ แต่ตอนนี้แซนซัสก็ได้พิสูจน์แล้วว่าเขายังคงดำรงตำแหน่งและทำหน้าที่ชายใจบาปแห่งศตวรรษได้อย่างดีเยี่ยมเช่นเคย

แซนซัส...”

มือกลยกขึ้นสัมผัสใบหน้าครั่นคร้าม ดวงตาสีฟ้าประกายหวานช้อนขึ้นมองด้วยสายตาเว้าวอน

บอสก็บอสเถอะ เจอเขาเวอร์ชั่นมารยาสารไถที่ร่ำเรียนศึกษามาจากการดูนางร้ายในละครอย่างลึกซึ้ง ไม่ว่ายังไงก็ต้องสยบ!!

เพลิงพิโรจน์ในดวงตาสีชาดไหววูบ ร่างโปร่งยิ่งได้ใจ เอื้อมมือมาจับที่ปกเสื้อของคนเบื้องบนแล้วค่อยๆ ดึงให้ใบหน้านั้นลงมาจุมพิตละมุน

แซนซัสโน้มรับสัมผัสอบอุ่นที่แฝงนัยเป็นการขอโทษด้วยท่าทีที่เหมือนจะว่าง่าย

เฮอะ! ไอ้สวะนี่คิดว่าเขาจะหลงกลมันเหรอ ไม่มีทางซะหรอก วางแผนให้เขาติดซีรี่ย์ส่วนตัวเองก็หนีออกไปเที่ยวแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน ยังไงก็ต้องสั่งสอนให้หลาบจำ!

อืม...”

สัมผัสที่เริ่มเร่าร้อนขึ้นเรียกเสียงครางจากร่างใต้อาณัติเขาได้เป็นอย่างดี ริมฝีปากอุ่นเลื่อนไล้จากริมฝีปากไปยังพวงแก้มแล้วผ่านไปยังซอกคอขาว ขบเม้มฝากรอยรักสีแดงช้ำไว้เป็นการตีตราอย่างเอาแต่ใจ

ลมหายใจสควอโล่เริ่มกระชั้นขึ้นตามเพลิงอารมณ์ที่เริ่มโหมลุกโชน ชายหนุ่มพยายามเบี่ยงใบหน้าหลบเมื่อฟันคมซุกซนขบเข้าที่ใบหู แต่ทว่าเสียงกระซิบโหดเหี้ยมก็ดังขึ้นข้างหู...

หึ...ฉันไม่เล่นไปกับแกหรอกไอ้ฉลามสวะ"

!!?

เป็นอีกครั้งที่สควอโล่อยากจะกรี๊ดขึ้นมาในใจ แต่ก่อนที่เขาจะได้กรี๊ดให้สมใจอยากนั้น มือหนาก็บีบเข้าที่ลำคอของเขาอย่างรุนแรง

ต่อไปนี้จะเป็นบทลงโทษแบบเบาะๆ"

แค่ก!...แก!!”

พ่อฉลามหนุ่มผู้น่าสงสารไม่สามารถแม้แต่เปล่งเสียงออกมาได้ ร่างกายแสดงปฏิกิริยาต่อต้านเพื่อจะหายใจ แซนซัสไม่สนใจว่าร่างตรงหน้าจะดิ้นรนสักเพียงใด เขาปลดกระดุมเสื้อและกางเกงของสควอโล่ออกอย่างใจเย็น

จำใส่กะโหลกไว้ซะด้วยล่ะ...สควอโล่"

แงงงงง้!! T-T

 

 

เสียงโวยวายกรีดร้องปนเปกับเสียงหอบกระเส่าดังออกมาจากประตูห้อง เบลเฟกอลยืนเกาศีรษะอยู่ตรงหน้าประตูอย่างครุ่นคิดว่าควรจะเคาะประตูดีหรือไม่

บอสคงกำลังโมโหหิวน่าดู ชิชิชิ แต่ถ้าเจ้าชายเคาะประตูไปตอนนี้อาจจะซวยโดนลูกหลงไปด้วยก็ได้"

เบลเฟกอลเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าของเจ้าชายนักฆ่าจะฉาบไปด้วยรอยยิ้ม

เดี๋ยวเสร็จธุระก็คงออกมากันเองล่ะเนอะ"

 

 

แล้วแซนซัสก็กินฉลามสดเป็นเมนคอร์สของมื้อดึกนี้ <3

 

 

 End, thanks for reading :)

 

 

 

 

edit @ 10 Oct 2011 05:25:28 by ichigo69

Comment

Comment:

Tweet

อุกี๊สสสสสส=w=b
Thank you=w=/

#4 By Tingrebellion (125.25.97.190) on 2011-11-07 16:12

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ซาดิสสส

อยากอ่านต่ออะะ >w<

#3 By JANNYLAIKA on 2011-10-10 09:09

.

#2 By บุรุษนิรนาม on 2011-10-10 05:42